
ஒரு பின்பனிக்கால விடியலில்
பனியில் குளித்த ரோஜாவினையொத்த
உன் இதழ்களில் முத்தமிட்ட தருணமொன்றில்
சில பறவைகள் விழித்தெழுந்தன
தொலைவில் அபூர்வமாய் மலரும் மலரொன்றின் விதை
தனக்கான வெடிப்புகளின் முடிவில் துளிர்க்கலாம்
தன் முதல் துளிரை
காட்டு மர இடுக்குளில் இடப்பட்ட முட்டைகளிலொன்று
ஓடுடைத்து மெல்ல எட்டிப்பார்க்கலாம்
தனக்கான உலகத்தை
பாதைகளற்று அலைந்து திரிந்த சிற்றாறு
இத்தருணங்களில்
நதியின் விரிந்த கரங்களில் தஞ்சமடையலாம்
இன்னும் பிரபஞ்சத்தின் எத்தனையோ
முதல் நிகழ்வுகள் நிகழ்ந்திருப்பதற்க்கான
சாத்தியக்கூறுகளுமிருக்கிறது
எப்போதும் அதிகாலையிலேயே
விழித்துவிடுகிறார்கள்
குழந்தைகள்
5 comments:
கவிதையை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்து செல்வது இருக்கட்டும்
இந்த எளிய தமிழை எப்போ கொண்டு வருவீங்க
Yeppadi Ayyanar, unala mattum ippadi.....romba poramaya irrukku....
AYYANARDASAN
இந்த கவிதைதான் பண்புடனிலும் வந்ததா? அங்கப் போட்ட பின்னூட்டத்தையே இங்கேயும் போடவா :-))
சீக்கிரம் கொண்டுவந்திடலாம் மின்னல்
யார்பா நீ தாசா
ஜெஸிலா உங்களை தடுக்க முடியுமா? அடிச்சி ஆடுங்க எனக்கு எதையும் தாங்கும் இதயமாச்சே :)
Kavithai Arambiththathum ninaicchen.
Ithu kuzhanthai sambanthappattathu enRu.
nallaa irukkupaa.
ellorum aduththakattaththai Arambam seyvathileye irukaanggaLA:0)))))
Post a Comment