
எந்த ஒன்றின் அடிப்படையில்
நாளைக்கான வாக்குறுதிகளைத்
தருவதெனப் புரியாது
திகைத்துப்போயிருக்கிறது
நம்பிக்கைகள்
ஏற்கனவே தரப்பட்டவைகளை
திரும்பப் பெறுவதெப்படி
எனத் தெரியாமல்
தனிமைக் கூட்டின் சுவர்களில்
விடாது மோதியபடி கதறித் தீர்க்கிறது
ஆற்றாமையின் புலம்பல்கள்
எல்லாவற்றின் பின்னாலும் பல்லிளித்து நிற்கிறது
தேவைகளின் பருத்த பெருநிழல்
இயங்குதலின் அடிப்படை
மாற்றமென்பதால்
மாறிக்கொண்டே இருக்கும் நிறங்களின் மேல்
எந்தத் தவறும் இல்லை
நம்பிக்கைகள்,வாக்குறுதிகள்
என்றென்றைக்குமான சாஸ்வதங்களென்று எதுவுமில்லை
இன்றைய தினத்தில் என்னை அடையாளம் கண்டு சிரிக்கிறது
நான் வழக்கமாய் சந்திக்கும்
ஓர் கருப்பு தேசத்து குழந்தை
4 comments:
//ஏற்கனவே தரப்பட்டவைகளை
திரும்பப் பெறுவதெப்படி
எனத் தெரியாமல் //
அரசியலில் அப்படி யாரும் மோதி கொள்வது இல்லை. :)
//இயங்குதலின் அடிப்படை
மாற்றமென்பதால்
மாறிக்கொண்டே இருக்கும் நிறங்களின் மேல்
எந்தத் தவறும் இல்லை//
காலம் தீர்மானிக்குது, நாம் எப்படி ஆக வேண்டும் என்பதை. நாம் மறுத்தாலும் அது விடுவது இல்லை.
//ஓர் கருப்பு தேசத்து குழந்தை//
:)
//ஓர் கருப்பு தேசத்து குழந்தை//
ஓ! இது புலி கவிதை தானா? :)
இன்னிக்கு என்ன அய்ஸ் கலக்குறிங்க...;))
\\இயங்குதலின் அடிப்படை
மாற்றமென்பதால்
மாறிக்கொண்டே இருக்கும் நிறங்களின் மேல்
எந்தத் தவறும் இல்லை
நம்பிக்கைகள்,வாக்குறுதிகள்
என்றென்றைக்குமான சாஸ்வதங்களென்று எதுவுமில்லை\\
உண்மை..;)
புலி நேத்து ஒரே கொலவெறியா இருந்திருப்ப போல :)
கப்பி ..புலி அந்த மாதிரி ஏதாவது கவிதை எழுதியிருக்கான்னு தம்பிய கேட்டு தெரிஞ்சிக்கனும் :)
நன்றி கோபி
Post a Comment