Sunday, June 10, 2007

தொடர்பற்று போவதின் இரகசியங்கள்




பொங்குதல் என்றோ
நிரம்பி வழிதலென்றோ
அடைப்பின் பீறிட்டெழுதலென்றோ
இக்கணங்களை வரையறுக்கலாம்...

ஏற்கனவே நிரூபிக்கப்பட்ட
பொய்கள் தானெனினும்
உடைந்த குரலும்
நெகிழ்ந்த மனதும்
வெம்மைக்கென ஏங்கும் உடலும்
மீண்டுமொரு ஆழக்கீறலுக்கு ஆயத்தமாகும்
இருள் கவிழ்ந்து வரும் மாலையில்
இரத்தச் சிவப்பில் உதட்டுக்கு சாயம் பூசும்
வேசியின் துயரங்களோடு....

வெகு நேர்த்தியான அணுகுமுறைகளின் முடிவில்
சரிபார்க்கப்பட்ட ஒத்திகைகளின் துணைகொண்டு
புதைந்து போகும் ரகசியமென உறுதி செய்து கொண்டபின்
பரஸ்பரம் ஆடைகளை அவிழ்த்துக் களிப்படையலாம்....

நகுலனையும் சிங்காரத்தையும்
சில்வியாவையும் கல்யாணியையும்
துணைக்கழைத்த நம் இலக்கிய ஆர்வம்
எத்தனையாவது முறையாகவோ
தற்கொலை செய்து கொண்டது....

இத்துக்கத்தை கொண்டாடும் பொருட்டு
சிலகாலம் தொடர்பில்லாதிருப்போம்.
Post a Comment

Featured Post

எனக்கு மனிதர்களைப் பிடிக்காது - கவிதைத் தொகுப்பு - அய்யனார் விஸ்வநாத்

இக்கவிதைகள் தனிமையின் இசை மற்றும் நானிலும் நுழையும் வெளிச்சம் கவிதைத் தொகுப்புகளிற்குப் பிறகு எழுதப்பட்டவை. 2010 ஆம் வருடத்திலிர...