Monday, April 9, 2007

அரூபதர்ஷினிக்கு இருப்பை நிரூபித்தல்

புணர்ந்த உடல்களிலிருந்தெழும்
வீச்சம்
மீண்டும் ஒருமுறை
தற்கொலைக்குத் தூண்டுகிறது
என்னை

குறிகள் புடைத்து
முலைகள் விம்ம
வெறி கொண்டலையும்
இப்புற உலகிலிருந்துதான்
காதலித்துத் தொலையவேண்டியிருக்கிறது
உன்னையும்

சொல்லமுடியாத மெளனத்தைப்
புரிவிக்க
இச்சமவெளிகளிலிருந்து
சேகரிக்கிறேன்
சொற்களை

என் பாசாங்கற்ற
உலகின் வேர்கள்
பிரசவித்த
முதல் பூவின்
காம்புகளைக் கொண்டு
உனது புதைவிலிருந்து
உன்னை மீட்டெடுப்பேன்

கேவலம்
இந்த சொற்களைக்
கொண்டுதான்
நிரூபிக்க வேண்டியிருக்கிறது
என் இருப்பையும்..

அரூப வெளியின்
ப்ரசன்னத்தில்
உடல் தொலைத்துக்
கலப்போம்
வா தோழி!
Post a Comment

Featured Post

எனக்கு மனிதர்களைப் பிடிக்காது - கவிதைத் தொகுப்பு - அய்யனார் விஸ்வநாத்

இக்கவிதைகள் தனிமையின் இசை மற்றும் நானிலும் நுழையும் வெளிச்சம் கவிதைத் தொகுப்புகளிற்குப் பிறகு எழுதப்பட்டவை. 2010 ஆம் வருடத்திலிர...