Thursday, January 6, 2011

தீவு




ஒருபோதும் திரும்பமுடியாத
இடத்திற்கு வந்துவிட்டோம்
நம் பாலுறுப்புகளையும் ஏற்கனவே
அறுந்தெறிந்துவிட்டாயிற்று
உடலின் ஒத்ததிர்வோ
தனியதிர்வோ
இனி நரம்புகளை
மலர்விக்கப் போவதில்லை
பனி வாரியலின்
கூர் அகல முனையாலும்
சாம்பல் மேடுகளின்
கடின மெளனங்களைப்
பிளக்க முடியவில்லை
உலகின் கடைசி
எச்சங்களாவதையாவது
தவிர்த்திருக்கலாம்
உபயோகப்படாத
வாரியலின் கூர்மையையும்
உன் கோணல் தலையையும்
பார்த்தபடி
தீவாவது குறித்து
யோசிக்கத் துவங்குகிறேன்.



ஓவியம் : வான்கோ
Post a Comment

Featured Post

எனக்கு மனிதர்களைப் பிடிக்காது - கவிதைத் தொகுப்பு - அய்யனார் விஸ்வநாத்

இக்கவிதைகள் தனிமையின் இசை மற்றும் நானிலும் நுழையும் வெளிச்சம் கவிதைத் தொகுப்புகளிற்குப் பிறகு எழுதப்பட்டவை. 2010 ஆம் வருடத்திலிர...