Monday, June 28, 2010

காட்சி கண்


நிறை மது தளும்பும்
வாயுத் தொந்தியின்
மேல்
ஸர்ப்ப சுழலிறுக்கம்
உள்
மூச்சடைத்த
செம்மண் குளம்

மரமில்லா ஊரில்
இலையில்லா மரம்
நள்ளிரவில் சருகுகளை
உதிர்க்கும்
ஸப்தம் கேட்ட கொடுநாவு
சொற்களைக் குழறும்

வெட்கைப் பாலை
சாலையோர மதியத்தில்
இலைத் தெரியாப் பூச்செடி
மென் சிறு வேருக்கு
மண் புதை நீள் குழாய்
நீர் விசிறும்

சிரிக்கும்
செம் மஞ்சள் பூவில்
தோற்கும் சூரியனைப்
பார்க்க முடியா
இமை நடுங்கும்.
Post a Comment

Featured Post

எனக்கு மனிதர்களைப் பிடிக்காது - கவிதைத் தொகுப்பு - அய்யனார் விஸ்வநாத்

இக்கவிதைகள் தனிமையின் இசை மற்றும் நானிலும் நுழையும் வெளிச்சம் கவிதைத் தொகுப்புகளிற்குப் பிறகு எழுதப்பட்டவை. 2010 ஆம் வருடத்திலிர...